More songs by Marek Dyjak
More songs by Kasia Moś
Description
Released on: 2025-06-13
Lyrics and translation
Original
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
Nie mów, że naszej drogi nadszedł błogi kres.
Wstanie dzień.
Teraz śpij. Niech spadnie zimny deszcz.
Gdzieś w kałuży ulic, z gębą poszarpaną, zostawiłem wszystko w bramie odrapanej.
W szkle rozbitych marzeń, wstydu oraz winy, majaczą wspomnienia, wiszą czarne liny. Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży.
Każdemu wiadomo, kto na co zasłużył.
Zostawiłem wszystko. Siałem litość i pożogę.
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się już nie mogę.
Lecz nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
. . .
Gdzieś w kałuży ulic, z sercem poszarpanym, szukam cię i patrzę w niezagojone rany.
W odrapanej bramie, pośród świateł i półcieni, majaczą wspomnienia i krew się czerwieni.
Zostawiłam wszystko, niczego nie oddałam.
W szkle rozbitych marzeń stałam, kim się stałam. Wykrzycz moje imię!
Czy szukać ciebie dalej? Bo szukam cię codziennie, lecz nie wiem, czy chcę znaleźć.
Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży, patrzę w oczy diabłu i wszystkich wokół, którzy zostawili tutaj tylko litość i pożogę.
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się już nie mogę. Lecz. . .
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów mi, -że poetą dziś nie mogę być. -Nie mogę być!
Nie mów mi, -że poetą dziś nie mogę być. -Że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów mi, nie mów mi.
Nie mów mi.
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
-Nie mów, że -Nie mów, że -naszej drogi nadszedł błogi kres. -Błogi kres.
-Wstanie dzień. -Wstanie dzień.
Niech spadnie zimny deszcz.
English translation
Don't tell me that I can't be a poet today.
Don't say anything.
I know it and so do you.
Don't say that our journey has come to a blissful end.
The day will break.
Now sleep. Let the cold rain fall.
Somewhere in a puddle of streets, with a torn face, I left everything in a shabby gate.
In the glass of broken dreams, shame and guilt, memories loom and black ropes hang. With a torn heart, in a puddle somewhere in the streets.
Everyone knows who deserves what.
I left everything. I sowed pity and conflagration.
And now I'm standing here, but I can't laugh anymore.
But don't tell me that I can't be a poet today.
Don't say anything.
I know it and so do you.
. . .
Somewhere in the puddle of streets, with a torn heart, I am looking for you and looking at unhealed wounds.
In the shabby gate, among the lights and shadows, memories loom and blood runs red.
I left everything, I gave nothing back.
In the glass of broken dreams, I stood as I became. Scream my name!
Should I keep looking for you? Because I'm looking for you every day, but I don't know if I want to find you.
With a torn heart, somewhere in a puddle in the streets, I look into the eyes of the devil and everyone around me who have left only pity and conflagration here.
And now I'm standing here, but I can't laugh anymore. But. . .
Don't tell me that I can't be a poet today.
Don't tell me that I can't be a poet today. -I can't be!
Don't tell me that I can't be a poet today. -That I cannot be a poet today.
Don't tell me, don't tell me.
Don't tell me.
Don't tell me that I can't be a poet today.
Don't say anything.
I know it and so do you.
-Don't say that -Don't say that -our path has come to a blissful end. -Blissful end.
-The day will break. -The day will break.
Let the cold rain fall.