More songs by Magda Umer
Description
Composer: Janusz Strobel
Lyricist: Jan Wołek
Lyrics and translation
Original
Już było jakoś to będzie.
Już było życie przed nami. A pędzi się wciąż w obłędzie.
Bo czuje się w słowach dynamit.
Kiedy z pamięci wyszperam ten frazes ukochany.
Pamiętaj, tak młodo jak teraz już nigdy się nie -spotkamy.
-Pamiętaj, tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
I jakoś nie były pisane.
Gdy świat drogą toczył się krętą. Kanapy i domy z parkanem.
Bo brzmiało mi wciąż jak memento. Po co się z życiem użerasz?
Łbem waląc w kolejne ściany.
Przecież tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
Przecież tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
I każdy już sięgnął po swoje.
A my wciąż ławka, oślep.
Przez lata jak przez wyboje przetoczył się nasz jednoślad.
Ja milczę, a ty nie gderasz i mam swój bandaż na rany. To moje.
Tak młodo jak -teraz już nigdy się nie spotkamy. -To moje.
Tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
Aż kiedyś mi powiesz na mecie, u schyłku siwiutkiej zimy.
Nie tankuj do pełna, bo przecież już tego nie wyjeździmy.
Wtedy w pamięci wyszperam z uśmiechem od ściany do ściany. To głupie.
Tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
To głupie.
Tak młodo jak teraz już nigdy się nie -spotkamy. -To moje.
Tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
To nasze.
Tak młodo jak teraz już nigdy się nie spotkamy.
English translation
It already happened and it will happen somehow.
There was already life ahead of us. And he's still driving around in madness.
Because the words feel like dynamite.
When I find this phrase from my memory, my beloved.
Remember, as young as we are now, we will never meet again.
-Remember, as young as we are now, we will never meet again.
And somehow they weren't written.
When the world was a winding road. Couches and houses with fences.
Because it still sounded like a memento to me. Why are you struggling with life?
I kept banging my head against the walls.
After all, we will never meet as young as we are now.
After all, we will never meet as young as we are now.
And everyone has already reached for their own.
And we still bench, blindly.
Over the years, our bike has rolled through bumps.
I stay silent, you don't grumble and I have my own bandage for my wounds. It's mine.
As young as -now we will never meet again. -It's mine.
We will never meet again as young as we are now.
Until one day you tell me at the finish line, at the end of the gray winter.
Don't fill up the tank because we won't be able to make it out again.
Then I will search my memory with a smile from wall to wall. This is stupid.
We will never meet again as young as we are now.
This is stupid.
We will never meet again as young as now. -It's mine.
We will never meet again as young as we are now.
It's ours.
We will never meet again as young as we are now.